اوتیسم چیست؟

شاید این سوال ذهن شما را درگیر کند که عمر کودکان اوتیسم چقدر است. اوتیسم به تنهایی و به خودی خود باعث کوتاهی عمر افراد مبتلا نمی‌شود. این در‌حالی است که این بیماری می‌تواند شرایطی را برای فرد ایجاد کند که نتوانند در مواقع خطر به خوبی تصمیم بگیرند و دچار حوادثی شود که باعث مرگ آنها شود.

مقابله با اوتیسم

علاوه بر درمان حرفه ای، تعدادی راهبرد خودیاری نیز وجود دارد که می توانید برای مقابله با برخی از علائم اوتیسم از آنها استفاده کنید. برای مثال:

• پذیرنده باشید : به‌جای تمرکز بر تفاوت‌ها، سعی کنید این ویژگی‌های منحصربه‌فرد را فقط به عنوان بخشی از شخصیت یک فرد ببینید. به جای تمرکز بر تلاش برای «رفع» تفاوت ها، پذیرش و عشق بی قید و شرط را تمرین کنید.
• یک محیط آرام و راحت ایجاد کنید : به عوامل استرس زای احتمالی از جمله محرک های حسی مانند صداهای بلند یا نورهای روشن توجه کنید.
• برنامه را دنبال کنید : افراد مبتلا به اوتیسم در صورت ایجاد یک روال و ساختار می توانند بهترین عملکرد را داشته باشند. همه چیز را هر روز ثابت نگه دارید، از جمله وعده های غذایی، مدرسه، قرار ملاقات ها، درمان و زمان خواب. هنگامی که قرار است تغییرات یا اختلالاتی رخ دهد، حتما به فرد هشدار و زمان زیادی برای آماده شدن بدهید.
• به یک گروه پشتیبانی بپیوندید : به دنبال گروه های پشتیبانی محلی در منطقه خود باشید یا به صورت آنلاین به یک گروه بپیوندید. می توانید تجربیات خود را به اشتراک بگذارید، پشتیبانی دریافت کنید، درباره درمان ها بیاموزید و منابع و برنامه های مرتبط با اختلال طیف اوتیسم را پیدا کنید.
• شناسایی محرک ها را یاد بگیرید : اگر موارد خاصی باعث رفتارهای مخرب یا چالش برانگیز می شود، می توانید راه هایی برای جلوگیری یا اصلاح آن موقعیت های دشوار بیابید.
• به ارتباطات غیرکلامی توجه کنید : از آنجایی که افراد مبتلا به اوتیسم اغلب در مورد رفتارهای ارتباطی و اجتماعی مشکل دارند، ممکن است نتوانند به شما بگویند که مشکل چیست. به مواردی مانند حالات چهره، زبان بدن و سایر علائم غیرکلامی نگاه کنید.
• از تقویت مثبت استفاده کنید : هدف این است که زمانی که “آنها را خوب می بینید”، جایزه ارائه دهید. وقتی متوجه شدید که آنها از مهارت جدیدی استفاده می کنند یا کار خوبی انجام می دهند، آنها را تحسین کنید.

تشویق کلامی می تواند کمک زیادی به شما کند، اما می توانید از سایر پاداش های مورد نظر مانند برچسب ها یا فعالیت های ترجیحی به عنوان راهی برای تقویت رفتارهای مناسب استفاده کنید.

عدم ارتباط واکسن با اختلال طیف اوتیسم

یکی از رایج‌ترین بحث‌ها در ارتباط با اختلال طیف اوتیسم این است که آیا ارتباطی بین واکسن‌های دوران کودکی با اختلال اوتیسم وجود دارد یا خیر؟ با وجود تحقیقات گسترده بر روی این موضوع، هیچ مرجعی ارتباط بین تاثیر واکسن بر اختلال اوتیسم را تائید نکرده است.

فراموش نکنید که عدم تزریق واکسن‌های دوران کودکی، ممکن است کودک شما را به خطر بیندازد و خطر ابتلا به بیماری‌های جدی مانند سیاه سرفه، سرخک یا اوریون را افزایش خواهد داد. پس تا زمانی که تاثیر و ارتباط مستقیم واکسن بر اختلال اوتیسم بصورت علمی تایید نشده است؛ تزریق واکسن کودکان خود را به تعویق نیندازید.

علل گسترش اختلال طیف اوتیسم در جهان

متاسفانه تعداد کودکان مبتلا به اختلال طیف اوتیسم بصورت سالانه در حال افزایش است. این اختلال بر هر کودکی با هر نوع نژاد و ملیتی اثر می‌گذارد؛ اما برخی عوامل ژنتیکی و محیطی خطر بروز اوتیسم را افزایش خواهد داد. در ادامه به بیان برخی از علل گسترش اختلال طیف اوتیسم می‌پردازیم.

• جنسیت: براساس تحقیقات انجام شده، کودکان پسر حدود چهار برابر بیشتر از دختران در معرض خطر ابتلا به طیف اوتیسم قرار می‌گیرند.
• سابقه خانوادگی: خانواده‌هایی که دارای یک فرزند مبتلا به اختلال طیف اوتیسم هستند، نسبت به سایر خانواده‌ها در معرض خطر بیشتری قرار دارند. چرا که ممکن است فرزند دوم آن‌ها نیز به این اختلال مبتلا شود. همچنین والدین و بستگان یک کودک اوتیسمی، ممکن است در برقراری مهارت‌های اجتماعی یا ارتباطی خود با سایر افراد، رفتارهای خاصی از خود نشان دهند.
• سایر بیماری‌ها و اختلالات زمینه‌ای: کودکان دارای شرایط پزشکی خاصی، بیشتر از کودکان عادی در معرض ابتلا به اختلال طیف اوتیسم قرار دارند. برای مثال خطر بروز اختلال اوتیسم در کودک مبتلا به سندروم X شکننده(یک اختلال ارثی که باعث بروز مشکلات فکری می‌شود)، زیاد خواهد بود. همچنین سندروم رت یک بیماری ژنتیکی و انحصاری برای دختران است که باعث کند شدن رشد سر، ناتوانی ذهنی و عدم استفاده هدفمند از دست می‌شود که ممکن است احتمال ابتلای این کودک به اوتیسم، نسبت به سایرین بیشتر باشد.
• نوزادان خاص: نوزادان بسیار نارس که قبل از هفته ۲۶ بارداری به دنیا می‌آیند، ممکن است در معرض خطر ابتلا به اختلال طیف اوتیسم قرار گیرند.
• سن والدین: سن والدین یک عامل تاثیرگذار در بروز اختلال اوتیسم در کودکان است. چرا که سن بالای والدین، خطر ابتلا به اوتیسم را در فرزندان افزایش خواهد داد.

تفاوت اوتیسم و ADHD

بیش فعالی از جمله اختلالات نسبتاً شایع در بین کودکان است که البته متاسفانه بسیاری از مردم آن چنان که باید، درباره علائم، نحوه برخورد و کنترل آن اطلاعاتی ندارند. اوتیسم نیز از دیگر اختلالات رشدی در سن خردسالی است که برخی افراد با مشاهده برخی رفتارهای فرد مبتلا، آن را با بیش فعالی اشتباه می گیرند. به همین دلیل مجموعه نورو لند در این نوشتار به توضیح تفاوت اختلال بیش فعالی و اوتیسم کودکان پرداخته است.

مواد غذایی مناسب برای طیف اوتیسم

• روغن های گیاهی مفید
  روغن های گیاهی مثل روغن کندر به کاهش استرس و احساسات منفی کودکان کمک می کند، روغن نعنا هم خاصیت آرامش بخشی و خنک کنندگی دارند.
• ویتامین دی
  بسیاری از کودکان مبتلا به اوتیسم کمبود ویتامین دی دارند به همین منظور برای بهبود عملکرد مغز و بدن ویتامین دی نیاز است.
• ال کارنیتین
  ال کارنیتین آمینو اسیدی است که نشانه های اوتیسم را بالا می برد و محققان پی برده اند مکمل های حاوی لکارنتین نشانه های بیماری در این گونه افراد را بالا می برد به همین منظور این کودکان از آمینو اسید طبیعی استفاده کنند.

ال کارنیتین یوروویتال

• پروبیوتیک
  خوردن روزانه پروبیوتیک یا گنجاندن غذاهای حاوی پروبیوتیک در رژیم غذایی کودکانتان به سلامت معده و روده کمک می کند برخی مطالعات نشان داده مشکلات گوارشی به اوتیسم ارتباط دارد بنابراین با مصرف پروبیوتیک از سلامت کودکان تان مطمئن شوید.
• امگا ۳
  کودکان مبتلا به اتیسم اغلب کمبود روغن های گیاهی دارند بنابراین این کودکان باید از غذاهای حاوی امگا ۳ مثل آووکادو،  گردو، دانه ی چیا بخورند.

شربت امگا 3 سانستول

• گلوتن
  غذاهایی که با گندم درست می شود مثل نان و پاستا حاوی گلوتن هستند این کودکان باید از خوردن آن اجتناب کنند.
• لبنیات
  شیر گاو حاوی پروتئین به نام کازئین است، این پروتئین در بدن می تواند عکس العمل ایجاد کند و آلرژی زا باشد بنابراین به جای کلسیم سبزیجات، پرتقال و بادام بخورند.
• شکر
  شکر باعث التهاب در بدن و نوسان قند خون در آنها باعث مشکلات رفتاری میشود آب میوه ها، نوشابه های مصنوعی و شکلات حاوی قند هستند.

اوتیسم چیست؟

سوالات متداول درباره طیف اوتیسم

1. اوتیسم همان عقب ماندگی ذهنی است؟ (بیماری اوتیسم معلولیت است؟)

اوتیسم همان عقب ماندگی ذهنی نیست. در برخی موارد اوتیسم یک ناتوانی در نظر گرفته می‌شود، اما همه افراد مبتلا به اوتیسم دارای عقب ماندگی ذهنی نیستند.

2. اختلال یادگیری با اوتیسم چه تفاوتی دارد؟

اختلال یادگیری به مشکل در کسب مهارت و استفاده از آنها در ارتباطات و تحصیل اشاره دارد. از سوی دیگر، اوتیسم یک اختلال گسترده‌تر است که روی تعامل اجتماعی، ارتباطات، رفتار و یادگیری تأثیر می‌گذارد. برخی از افراد مبتلا به اوتیسم نیز ممکن است دارای اختلالات یادگیری باشند، اما همه آنها این اختلال را ندارند.

3. فرق اوتیسم با تاخیر گفتار چیست؟

تاخیر گفتار مشکلی است که در آن کودک در رشد مهارت‌های گفتاری و زبانی مشکل دارد. در مقابل، اختلال طیف اوتیسم یک اختلال عصبی است که بر مهارت‌های اجتماعی، یادگیری، ارتباط و رفتار تأثیر می‌گذارد.

4. فرق اوتیسم و سندروم داون چیست؟

اوتیسم و ​​سندرم داون دو بیماری متفاوت هستند. اوتیسم یک اختلال عصبی رشدی است که بر تعامل اجتماعی و مهارت‌های ارتباطی تأثیر می‌گذارد و انواع مختلفی از جمله اوتیسم لمسی، اوتیسم گوشی و اوتیسم قلبی را شامل می‌شود. در حالی که بیماری سندرم داون یک بیماری ژنتیکی است که به دلیل وجود یک کروموزوم اضافی ایجاد می‌شود.